دلایل شکست پروژه تحریم انتخابات ۱۴۰۰ چه بود؟

 انتخابات ۱۴۰۰ در خردادماه با حضور پُرشور مردم در پای صندوقهای رأی برگزار شد و مردم با وجود برخی مشکلات، پروژهی تحریم انتخابات را که از سوی دشمنان این مرزوبوم طراحی شده است، با شکست روبهرو کردند. رهبر انقلاب در پیامی پس از انتخابات در اینباره فرمودند: «پیروز بزرگ انتخابات دیروز، ملت ایران است که یکبار دیگر در برابر تبلیغات رسانههای مزدور دشمن و وسوسهی خاماندیشان و بدخواهان، قد برافراشت و حضور خود در قلب میدان سیاسی کشور را نشان داد. نه گلایه از دشواری معیشت طبقات ضعیف، نه دلتنگی از تهدید بیماریِ فراگیر، نه مخالفخوانیهائی که با انگیزهی دلسردکردن مردم از ماهها پیش آغاز شده بود، و نه حتی برخی اختلالات در جریان رأیگیری در ساعاتی از روزِ انتخاب، هیچیک نتوانست بر عزم ملت ایران فائق آید و انتخابات مهم ریاستجمهوری و شوراهای شهر و روستا را دچار مشکل سازد.» 

 بهعنوان سؤال نخست، مشارکت مردم در انتخابات ۱۴۰۰ به چه شکل بود و تحلیل شما از حضور مردم چیست؟ چه عواملی  موجب کاهش یا افزایش مشارکت میشود؟
 به نظر من حضور مردم در شرایط تحریمهای فلجکننده، در شرایط کرونا و در شرایط عملکرد بسیار بد برخی دستگاههای اجرایی بسیار قابل قبول و ارزشمند بود و جای سپاسگزاری دارد. ما انتخابات بسیار ارزندهای را پشت سر گذاشتیم. البته انتخابات دارای پیامهای مختلفی است و باید حتماً این پیامها دریافت شود. در واقع صندوق رأی مطمئنترین وسیله برای انتقال پیام است و نباید در این پیامها تردید کرد.

بحث مشارکت مردم هم یک بحث مبنایی است. مردم باید نتیجهی چرخش قدرت را بهطور کلی مثبت ارزیابی کنند؛ یعنی ذهنیتشان برای آمدن پای صندوق و دادن رأی به یک جریان سیاسی باید مثبت باشد. اگر منفی باشد بهتدریج یأس نسبت به رأیدادن ایجاد میشود. با رأی مردم فرصت برای تغییر فراهم میشود و تغییر میتواند بسیاری از انحرافات و آفات را برطرف کند. ما عملکرد جریانات سیاسی را ابتدا نسبت به تغییر باید مورد بررسی جدی قرار بدهیم که آیا عملکرد جریانات سیاسی امیدوارکننده است؛ یعنی مردم را ترغیب و تشویق میکند که پای صندوقهای رأی بیایند یا خیر.

باید دید آیا نوع مواجههی جریانات سیاسی با مردم در ارتباط با تغییر برای تداوم این کار مشوق مردم است یا خیر؛ من در یک نگاه کلان باید عرض کنم که خیر، مشوق نیست. نه اینکه یک جریان خاص بهگونهای عمل کند که ضد مشارکت مردم باشد، بلکه هردو جریان طیف سیاسی مهم که در کشور وجود دارند، نوع مواجههشان با رقیب مواجههی سازندهای نیست. این عدم برخورد سازنده با رقیب تأثیراتی هم در مردم میگذارد. اینجوری نیست که صرفاً تأثیراتش در رقیب خلاصه شود. وقتی شما محکم و با قاطعیت میگویید که این دولت در هشت سال هیچ کار مثبتی نکرده، یعنی دارید عملکردهای مثبت او را تخطئه میکنید. نسبت به عملکردهای منفی یا آنچه که انجامنشده، میشود بهگونهای سخن گفت که تأثیر منفی نگذارد، ولی وقتی کل عملکرد یک دولت تخطئه میشود، اجماعی در ذهن رأیدهندگان شکل میگیرد که همه معترف میشوند که این دولت هیچ کار مثبتی نداشته و طبیعتاً نسبت به رأیدادن ناامید میشوند؛ یعنی رأیدادن را منشأ تغییر و تحول و روبهجلوبودن نمیدانند و بهصورت مقطعی دچار یأس جدی میشوند. به تحرک واداشتن کار سادهای نخواهد بود، چراکه زمان میبرد تا مجدداً امیدوار به تأثیرگذاری شوند.
 

تحفه درویش...